Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti arasında imzalanan sözde “Fiber Dönüşüm Protokolü”, teknik bir altyapı anlaşması değil; Kuzey Kıbrıs üzerindeki sömürgeci tahakkümün derinleştirilmesine yönelik siyasal bir adımdır. Bu protokol, halkımıza “dijitalleşme” ve “kalkınma” masalları eşliğinde sunulan bir egemenlik gaspıdır.
Kıbrıs Sosyalist Partisi açısından sorun, bir şirketin mi yoksa başka bir şirketin mi fiber döşeyeceği değildir. Mesele, kimin karar verdiği, kimin denetlediği ve kimin kazandığıdır.
Meclis kararları, yasalar ve “iki devlet arası anlaşma” biçimleri; gerçekte siyasal iktidarın kaynağını gizleyen ideolojik örtülerdir. Fiber Dönüşüm Protokolü, bu örtünün altında yürütülen bir altyapı temelli tahakküm mekanizmasıdır.
Kıbrıs Sosyalist Partisi açısından burada söz konusu olan bunun bağımlı sömürgeci devlet aygıtının emperyal merkezin çıkarları doğrultusunda hareket etmesidir.
KKTC ile TC arasında imzalanan sözde “Fiber Dönüşüm Protokolü” doğru muhalefet, “ihale” tartışmasına sıkıştırılamaz. Bu protokole karşı çıkışı yalnızca “ihalesiz yapıldı”, “daha ucuza yapılabilirdi”, “anayasaya aykırıdır” düzeyine hapsetmek; sömürgecilik gerçeğini gizlemek anlamına gelir.
Sömürge koşullarında yapılan en şeffaf ihale dahi meşru değildir, çünkü karar alma gücü halkta değil, emperyal merkezlerdedir.
Dolayısıyla Kıbrıs Sosyalist Partisi için sorun protokolün nasıl yapıldığı değil, neden ve kimin adına yapıldığıdır.
Telekomünikasyon altyapısı ekonomik yaşamın, kamusal hizmetlerin, iletişimin ve bilginin omurgasıdır. Telekomünikasyon altyapısı, günümüz kapitalizminde yalnızca bir “hizmet alanı” değil üretimin örgütlenmesi, artı-değerin dolaşımı, ve devlet denetimi ve ideolojik hegemonya için stratejik bir üretim aracıdır. Bu nedenle KKTC ile TC arasında imzalanan sözde “Fiber Dönüşüm Protokolü” , dijital altyapının sömürgeleştirilmesinden başka birşey değildir.
Bu telekomünikasyon omurgasının 25 yıllığına Türkiye sermayesine, özelde Türk Telekom’a devredilmesi; Kuzey Kıbrıs’ın dijital geleceğinin bilinçli biçimde ipotek altına alınmasıdır.
Uydu ve Starlink gibi teknolojilerle bağımsız internet erişimi mümkünken, bu seçeneklerin “güvenlik” bahanesiyle yasaklanması; rejimin gerçek niyetini açıkça göstermektedir.
Bu, teknik değil siyasal bağımlılıktır. Burada amaç güvenlik değil, kontroldür, kamu yararı değil, sömürgeci denetimin sürekliliğidir.
“Fiber Dönüşüm Protokolü” yerel işçi ve emekçileri dışlayan, teknik bilgi ve kadro birikimini tasfiye eden, kamu kaynaklarını Türkiye sermayesine ve yerli işbirlikçilere aktaran bir sınıfsal yeniden dağıtım mekanizmasıdır. Yerel teknisyenler, mühendisler, emekçiler değil; ithal kadrolar ve siyasal aracılar kazanacaktır.
Bu süreç su, yol ve enerji alanlarında yaşananların devamıdır. Telekomünikasyon altyapısının ardından sıranın elektrik dağıtımına gelmesi tesadüf değildir. Bu, parçalı değil bütünlüklü bir sömürgeleştirme stratejisidir. Bu “özelleştirme” değil, sömürgeci el koymaktan başka birşey değildir. Bu da Tcnin yerel maşaları ile gerçekleştirilmektedir.
Kıbrıs Sosyalist Partisi bu nedenlerle bu protokolün tamamiyle iptalini savunur. Telekomünikasyon altyapısının kamusal, toplumsal ve halk denetiminde olmasını savunur. KSP Türkiye’ye bağımlılığı değil, siyasal ve ekonomik bağımsızlığı savunur. “KKTC meşruiyeti” üzerinden değil, sömürge gerçeği üzerinden konuşur. Bu nedenle KSP reformist, düzen içi, “egemenlik varmış gibi yapan” muhalefet biçimlerini reddeder.
Bu protokolle Kuzey Kıbrıs’a fiber değil, dijital zincirler döşenecektedir. Bu zincirleri kırmanın yolu, teknik itirazlardan değil; örgütlü, sınıfsal ve anti-sömürgeci mücadeleden geçer.
Kıbrıs Sosyalist Partisi, Kuzey Kıbrıs halkını bu mücadeleyi büyütmeye emeği, halkı ve geleceği savunmaya davet eder.
Mehmet Birinci
Genel Sekreter
Kıbrıs Sosyalist Partisi
17 Şubat 2026
